Er was eens ...
Januari 2022: Roos besloot om voor 3 maanden naar Frankrijk te verhuizen. Zo kon ze eindelijk die buitenlandervaring beleven en op een doordeweekse avond bij haar ouders gaan eten, wat sinds hun verhuizing in 2015 naar Frankrijk niet mogelijk was geweest.
Gérard verhuisde even daarvoor, in juli 2021, naar Autun met dochter Jade en nam gelijk een aantal oude hobby’s op: gitaar- en tekenles.
Na haar aankomst besloot Roos zich in te schrijven voor precies dezelfde tekenlessen. En op een willekeurige maandagavond in februari vertrok ze met de fiets richting een nieuwe ervaring.
En zo komen we tot de start van ons gezamenlijk verhaal: de fiets van Roos. Het was die fiets die Gérard in het oog sprong toen hij op diezelfde avond nietsvermoedend aan kwam wandelen. Zijn nieuwsgierigheid was gewekt.
De winter maakte plaats voor de lente en Roos en Gérard nestelden zich beiden, ieder op hun eigen tempo, steeds verder in het Autunoise leven.
Over terugkeren naar België werd niet meer gesproken, Roos kocht een appartement, Gérard kocht een huis.
In de maanden die volgden, zagen Roos en Gérard elkaar regelmatig: terrasjes, theateruitstapjes en bezoekjes aan het Lac des Settons werden een rode draad.
Zo kabbelde het leven verder, beiden druk in hun eigen hoekje. Tot september 2024.
Roos zei (eindelijk) ja op een weekendje boot. Gérard had Roos al meermaals uitgenodigd om naar Marseillan te gaan, waar hij met zijn broer een boot deelt.
Met beiden een grote voorliefde voor zon, zee, zwemmen (oké, vooral Roos dan), apéro en zeilen en het gegeven dat al deze elementen ruimschoots aanwezig waren tijdens dit weekend, konden ze samen maar tot één consensus komen: het leven was samen een pak mooier dan alleen. En daarmee ging onze relatie officieel van start.
